Bouwen aan het Rijk Gods
Vandaag hebben we een heel toepasselijk evangelie voor deze tijd van het jaar en bovendien zeer toepasselijk in de kerknood van vandaag. Onder het motto: “De oogst is groot”, stuurt Jezus tweeënzeventig leerlingen twee aan twee voor zich uit naar alle steden en dorpen …. Net zoals wij door het ritme van de tijd erop uit worden gestuurd om vakantie te vieren en nieuwe krachten te verzamelen. Het is natuurlijk niet helemààl vergelijkbaar, want de tweeënzeventig leerlingen mochten niets meenemen dat ook maar enig reiscomfort kon verschaffen. En daarbij moesten ze ook nog een niet geringe taak uitvoeren: “Vraag onderweg aan de Heer van de oogst arbeiders te sturen om te oogsten”. Wel ja, ga er maar aan staan: helpers aanwerven! Vrijwilligers warm maken om te helpen, Het Rijk van God op te bouwen en uit te bereiden …
We weten uit ervaring hoe moeilijk het is om de bezetting van alle werkgroepen op peil te houden. Maar het is wel ontzettend belangrijk, zo’n wervingscampagne, anders zou Jezus daar niet zoveel leerlingen voor uitgezonden hebben. Wat ze onderweg allemaal beleven vertelt dit evangelie niet, maar ze keren allen even enthousiast terug en vertellen honderduit over de duivel die zich in Gods Naam hebben onderworpen.
Hoe gaat dat nou in onze tijd? Eigenlijk zijn we na 2000 jaar nog niet veel verder opgeschoten, vooral met de vrede die Jezus bedoelt. Als we alleen al naar de landen kijken waar het WK-voetbal wordt gespeeld en ziet wat dat in sommige landen teweeg brengt, dan is dat toch iets anders dan het Rijk waarover Jezus spreekt. Spelers en trainers die wedstrijden verliezen zijn soms hun leven niet meer veilig.
Als er nou iemand zou zeggen dat God het wel erg rustig aan doet met de komst van zijn Koninkrijk, dan is dat menselijk gesproken waar. Want als er iemand bij u voor de deur zou staan die zegt: “Het Rijk Gods is nabij”, dan denk ik dat u zou reageren van: daar heb je er weer zo een of het spijt me, wij hebben dat niet nodig. Tweeduizend jaar geleden zeiden ze dat al, maar het is er nog steeds niet.
Het probleem met het Rijk Gods is hetzelfde probleem als de persoon Jezus zelf. Mensen hadden altijd een heel ander beeld van de Messias. Toen Jezus dus kwam, werd Hij door slechts weinigen herkend en erkend. Zo is het ook met het Koninkrijk van God. Zoals Johannes de Doper zei: onder u staat Hij die gij niet kent, zo zegt Jezus: Het Rijk van God is midden onder u. Ge kunt het niet zien, ge kunt het niet aanwijzen, maar verheugt u, omdat uw namen staan opgetekend in de hemel. Met andere woorden: wees blij dat jou naam staat opgetekend in het hemelsbevolkings-register. Of met een ander beeld, dat God jouw naam heeft geschreven in de palm van zijn hand.
De oogst onder priesters, voorgangers en vrijwilligers is dun bezaaid, maar laten we ons verheugen dat we in de St.-Jorisparochie nog één priester en een pastoraal werkster hebben. Laten we bidden tot de Heer van de oogst om arbeiders te sturen om te oogsten! Maar bidden we eerst om genezers, die onze zieke wereld gezond maken. Om profeten die de waarheid zien en weten te verkondigen, om edelmoedigen die niet voor zichzelf leven maar voor God en de naaste. Bidden we, dat wij zelf ontsnappen aan de dwang van het materialisme, bidden we, om geestelijke vrijheid en zetten we stappen daartoe. Wie weet dat er iets nieuws groeit en er op een goed moment geoogst kan worden.
“De oogst is groot.” Op de meest onverwachte momenten kan ieder van ons ermee geconfronteerd worden.
